Jak podkreślił dyrektor NIFC Grzegorz Michalski, album został kupiony na za pośrednictwem nowojorskiego antykwariatu
muzycznego J & J Lubrano. Nie chciał wyjawić ceny jaką Instytut zapłacił za album. "Mogę tylko powiedzieć, że cena była
rekordowa" - przyznał.
Baronowa d'Este (Frances Sarah Kibble), do której należał album, pochodziła z Anglii, była żoną barona Oscara d'Este i -
najprawdopodobniej uczennicą Chopina. Wiadomo, że utrzymywała z nim kontakty w połowie lat trzydziestych. Kompozytor zadedykował jej dwa utwory: Andante spianato i Polonez Es-dur op. 22 oraz nie wydane za życia Impromptu cis-moll.
Album baronowej d'Este zawiera liczne wpisy mistrzów pierwszej połowy dziewiętnastego stulecia m.in. Luigiego Cherubiniego, Gioacchino Rossiniego, Ignaza Moschelesa i najcenniejszy wpis - jedyny zachowany autograf Impromptu cis-moll Fryderyka Chopina.
Album ma formę księgi o wymiarach 250x344 mm i grubości 24 mm. Zawiera 75 kart grubego papieru. Artystyczna oprawa ze skóry kozłowej barwionej na kolor wiśniowy, usztywnionej tekturą, została wykonana w słynnym paryskim warsztacie introligatorskim Alphons'a Giroux. Ma ona wytłoczony złotem ornament. Wnętrze albumu w części początkowej zawiera kilka obrazków akwarelowych, jeden rysunek tuszem i jeden ołówkowy, karty środkowe są puste, a w części końcowej znajdują się autografy muzyczne dziesięciu kompozytorów z otoczenia Chopina, w tym samego mistrza.
Autograf Chopina otwiera dedykacja wpisana ręką kompozytora. Na końcu kompozytor wpisał miejsce i datę: Paris Vendredi 1835 (Paryż Piątek 1835).
Tekst muzyczny zapisany jest na dwóch sąsiadujących stronach. Manuskrypt pozbawiony jest skreśleń czy poprawek.
Manuskrypt Impromptu cis-moll Chopina ma szczególną wartość źródłową, gdyż kompozycja ukazała się drukiem po śmierci
kompozytora w wersji znacznie różniącej się od autorskiej. Wersję tę przygotował (na podstawie kopii lub innego, nieznanego
autografu) i wydał w 1855 r. Julian Fontana, który nadał kompozycji tytuł Fantaisie-Impromptu oraz numer opusowy 66.
Nieznane są dokładne dzieje albumu baronowej d'Este. 10 czerwca 1960 roku został on wystawiony na aukcji w przez Philippe Couturier, prawnuczkę Auguste'a Franchomme'a, przyjaciela Chopina i kopisty jego dzieł. Nie wiadomo, w jakich okolicznościach album trafił w ręce samego Franchomme'a lub jego spadkobierców. Na aukcji został zakupiony przez Artura Rubinsteina. Po śmierci pianisty, 3 lipca 2002 roku manuskrypt został sprzedany na aukcji w Paryżu amerykańskiemu kolekcjonerowi dr Matthew Malerichowi z Kalifornii, od którego w roku 2007 odkupił go Narodowy Instytut Fryderyka Chopina.